wowfunniestposts:

this blog is epic

Two years ago.

She had these:

I had none.

Up to this very hour.

Hala? Bakit ang kati ng mata ko? Lels.

Nagsisimula na akong mainggit sa batang to.

Sa batang to na namatay almost two years ago.

Ang drama! Yak!

:’O

yanilavigne:

Via yanilavigne.net

For some reason, naiisip ko na kung bakit ko kinailangang makilala si Trudis.

Ang dami ko kasing tanong dati. Parang, sabi ko, napakashort-lived lang naman ng isang to dahil nga eventually e alam kong mawawala rin siya sa paningin ko. Ayoko pa man din ng nabibitin lang. Naiisip ko, bakit kasali pa siya sa koleksyon ng mga lalakeng isang dambuhalang failure lang naman ang dadalhin sakin eventually. Pero sa pagdaan ng halos limang buwan, unti-unti ko ring nakikita kung bakit. Maraming dahilan, actually. Mga pangit at ayos namang dahilan. Na nakaktuwang isipin dahil sasandali lang naman siyang nabuhay sa mundo ko. Ang weird talaga ng buhay. Pero kahit na naaburido ako dati sa fact na kasali siya sa mahabang listahan ng mga lalakeng nakadaupang-palad ko sa daan ng buhay, (lalem, syet) npag-iisip-isip ko rin ngayon na, ayos na rin. Kahit namatay-matay ako non sa inggit nung audience ako sa pakikipaglandian/harutan/usap niya sa isang babaeng foster girl ko for all things which tried to cease all the hopes in me before, naisip ko pa din days after, na baka isa lang talaga siya sa mga taong hindi talaga magsstay. At lalong hindi ang lalakeng matagal ko nang iniuungot sa Kanya. Yet at the back of my mind e nangangarap pa rin akong baka pwedeng siya na lang.

Ewan, ang gulo ko lang ata talaga.

Gusto kong isa-isahin ang mga rason at dahilan at mga bagay na nadala sa akin ng pagiging fan na naman ng isang lalakeng ni walang ideya na nag-eexist ako sa mundong ibabaw. Pero tsaka na. Next time na lang siguro. Ohohoho.

Masaya na lang ako sa fact na dahil na rin sa kanya, for some reason e nabuhay yung mga pag-asa ko na sana matupad ko isa-isa ang sandamukal kong mga pangarap. Baka siya ang ginamit Niya para daw magising ako sa katotohanang lumalaki na ako maiging tamad, bagay na hindi Niya papayagan dahil ayaw Niya sa ganon. :)

Sana maging maayos ang lahat, still.

When people tell me I should stop being mean.

sodamnrelatable:

via sodamnrelatable

yanilavigne:

More? 

Kinalkal ko yung mag luma kong albums sa Facebook. Dated some two years ago.

Nalungkot lang ako bigla. Nakita ko kasi yung bata. At nakakainggit siyang ngumiti. Badtrip. Mas maganda siya sa akin for some reason.

The bata I was talking about is me.. who somehow died her way out of college. Ang hirap i-explain. pero ngayong tinitignan ko ang mga photo nya non, naiinis ako. Marunong kasi siyang ngumiti.

Ako, hindi.

Drama 101.

Naligaw ako ulit sa profile ni Kowasaa.

At nagulat ako na naka-timeline na rin pala siya.

It seemed so long mula nung huli kong tinignan yung wall nya.. na apparently e hindi pa naka-timeline non. Napaisip lang ako kung gaano na katagal mula nung naligaw ako dun na last. Prolly too long for me to not know almost anything else na bago sa kanya. Nagugulat rin ako. Pero mas nagugulat na naman ako sa pag-ooverthink kong to. Akala mo kasi may pinagsamahan kami. When in all actuality e, wala. I was just a fan—as usual. And it really got too tiring that I just saw myself slipping out of the mess I have created some two years ago. Darn me fro being too dreamy. For being too hopeful and stuff. For thinking that this one’s not bound to fail. Of course, it will. at ayun na nga.

Gassh? Am I really gonna make kwento about this pa?

Yeep. Everything began collapsing nung February. Prolly the greatest mishap of fate na meron ako sa February. I am not really into liking anything about that month actually. Except na lang sa mga birthday ng mga kaibigan kong napunta pa sa bwan na yon. Sa pagpapahid. Tumupad ang grupo namin. Hindi ko na maalala actually kung isa yon sa mga pagpapakamagiting ko na naman na pagtupad sa di ko talaga tupad o the other way around. Pero bottom line, napag-isip-isip ko non na ayoko na palang magmukang pathetic. Hindi na tama. Masyado ko nang kimakalimutan ang sarili ko. bagay na utterly  mali dahil sarili ko lang naman ang kasama ko 99.9% of the time. Maliban sa Kanya.

Ayoko nang magbanggit ng tungkol don sa babae. namamatay lang ako sa inggit dahil dyosa syang tunay. At nakita ko na naman siya kagabi sa pagsamba. Bonus pa! Nabanggit pa her name sa sirkular.

Hay, Arra. Kelan ka kaya titino.